|
![](/assets/images/clear.gif) |
Αρχική » Επίκαιρα κείμενα
Εκεῖνο τὸν καιρό, κάποιος νομοδιδάσκαλος πλησίασε τὸν ᾿Ιησοῦ καί, γιὰ νὰ τὸν φέρει σὲ δύσκολη θέση, τοῦ εἶπε· «Διδάσκαλε, ποιὰ εἶναι ἡ πιὸ μεγάλη ἐντολὴ στὸν νόμο;» Αὐτὸς τοῦ ἀπάντησε· «Ν᾿ ἀγαπᾶς τὸν Κύριο τὸν Θεό σου μ᾿ ὅλη τὴν καρδιά σου, μ᾿ ὅλη τὴν ψυχή σου καὶ μ᾿ ὅλο τὸν νοῦ σου. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ πιὸ μεγάλη ἐντολή. Δεύτερη, ἐξίσου σπουδαία μ᾿ αὐτήν· ν᾿ ἀγαπᾶς τὸν πλησίον σου ὅπως τὸν ἑαυτό σου. Σ᾿ αὐτὲς τὶς δύο ἐντολὲς συνοψίζονται ὅλος ὁ νόμος και οἱ προφῆτες».
᾿Εκεῖ ποὺ ἦταν συγκεντρωμένοι οἱ Φαρισαῖοι, τοὺς ρώτησε ὁ ᾿Ιησοῦς· «Τί νομίζετε γιὰ τὸν Μεσσία; Ποιανοῦ ἀπόγονος εἶναι;» «Τοῦ Δαβίδ», τοῦ ἀπαντοῦν. Τοὺς λέει· «Πῶς τότε ὁ Δαβίδ, ὁδηγημένος ἀπὸ τὸ Πνεῦμα, τὸν ὀνομάζει “Κύριο”; Λέει· ῾Ο Κύριος εἶπε στὸν Κύριό μου· κάθισε στὰ δεξιά μου ὥσπου νὰ ὑποτάξω τοὺς ἐχθρούς σου κάτω ἀπ᾿ τὰ πόδια σου. ῎Αν, λοιπόν, ὁ Δαβὶδ τὸν ὀνομάζει “Κύριο”, πῶς εἶναι ἀπόγονός του;»Κανένας δὲν μποροῦσε νὰ τοῦ ἀπαντήσει, οὔτε τολμοῦσε πιὰ κανεὶς ἀπὸ κείνη τὴ μέρα νὰ τοῦ θέσει ἐρωτήματα.
Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 3 Φεβρουαρίου 2013 (Ματθ. κβ´ 35-46)
|
|