Αρχική » Επίκαιρα κείμενα
![](http://in-agiounikolaoutouneou.gr/assets/mymedia/1437919381_gm_cmf.jpg)
Ιούλιος 1965 – Ιούλιος 2015: Δύο ημερομηνίες που οριοθετούν μια ταραγμένη πεντηκονταετία για την πατρίδα μας, στιγματισμένη από διχόνοιες, πολιτικές αντιπαραθέσεις στρατιωτικές επεμβάσεις και δικτατορίες, εθνικές υποχωρήσεις, κοινωνικές ανακατατάξεις, οικονομικές αντιφάσεις, πολιτιστικές και αξιακές ανατροπές…
Μια πεντηκονταετία που βάσιμα θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι κρύβει μέσα της όλες τις εθνικές παθογένειές μας, με κορυφαίες τις πάντοτε υφέρπουσες διχαστικές τάσεις που θέλουν να διαχωρίζουν τους Έλληνες σε πατριώτες και προδότες, ανάλογα με τις πολιτικές τοποθετήσεις και επιλογές τους! Και το χειρότερο απ όλα είναι ότι κανείς δεν ενωτίστηκε τις οδυνηρές προειδοποιήσεις της Ιστορίας, που καταλήγουν στο πανθομολογούμενο αξίωμα ότι ο διχασμός οδηγεί στην καταστροφή!
Ο πολιτικός διχασμός του 1965 οδήγησε στη στρατιωτική δικτατορία, ο πολιτικός και εκκλησιαστικός διχασμός του Κυπριακού Ελληνισμού οδήγησε στον ακρωτηριασμό της από αιώνων ελληνικής Κύπρου, το σαράκι του κομματικού διχασμού δημιούργησε τα αλήστου μνήμης «πράσινα και γαλάζια καφενεία» και τα τελευταία χρόνια διαχώρισε τους Έλληνες σε αλληλοκατηγορούμενους ως προδότες, μνημονιακούς και ανημνημονιακούς.
Μια αληθινά χαμένη πεντηκονταετία, τα σφάλματα και οι πολλαπλές αντιφάσεις της οποίας οδήγησαν την πατρίδα σε ηθική και οικονομική χρεοκοπία, έριξαν τους Έλληνες στη δίνη της απογοήτευσης και του φόβου, ψαλίδισαν τα φτερά των παιδιών μας και σκότωσαν τις ελπίδες τους! Λέγεται και έτσι πρέπει να είναι, ότι το βαθύτερο σκοτάδι παρατηρείται λίγο πριν από το ξημέρωμα…
Και δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να διακρίνει κάθε καλοπροαίρετος Έλληνας μέσα από το βαθύτατο σκοτάδι, που βαραίνει σήμερα την ψυχή και τη ζωή μας ότι αρχίζει να αχνοφέγγει η αυγή μιας καινούργιας μέρας… Η πρώτη αφορά την επάνοδο στο καθημερινό, πολιτικό και τηλεοπτικό λεξιλόγιο λέξεων, όπως «έθνος» και «πατρίδα» λέξεων που είχαν εξοβελιστεί ακόμα και από τα σχολικά βιβλία που θεωρούνταν ξεπερασμένες, εμπόδια στην εμπέδωση της ειρήνης και τροχοπέδη στον συρμό της επελαύνουσας παγκοσμιοποίησης.
Σιγά σιγά, και αφού φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού φαίνεται ότι διαπιστώνουμε ότι η πατρίδα «είναι που μας σώζει και μόνο αν το σκάφος της αρμενίζει καλά αποκτάμε φίλους και ευτυχούμε», όπως αιώνες τώρα διαπίστωνε ο Σοφοκλής στην «Αντιγόνη»! Μια δεύτερη αναλαμπή ελπίδας προσφέρει η εικόνα των πολίτικών αρχηγών να κάθονται γύρω από το ίδιο τραπέζι, να συζητούν για τους μεγάλους κινδύνους της πατρίδας και επιτέλους να συμφωνούν σε κάτι! Γιατί κακά τα ψέματα, κανείς πολιτικός δεν είναι ξενόδουλος ή προδότης!
Εκείνο που εκ των πραγμάτων και των αναγκών επιβάλλεται, πριν «θρηνήσουμε επί ποταμών Βαβυλώνος», είναι να υποχωρήσει το κακώς νοούμενο «κομματικό συμφέρον» μπροστά στο εθνικό, το συμφέρον της μητέρας πατρίδας, όπως με ευχάριστη έκπληξη ακούστηκε από χείλη σημερινού υπουργού την ημέρα της ορκωμοσίας του! Μια έκφραση που υπενθύμισε την ετυμολογική ιδιαιτερότητα της λέξης «πατρίδα».
Ενώ παράγεται δηλαδή, από την αρσενικού γένους λέξη «πατήρ», προφέρεται σε θηλυκό γένος, ακριβώς για να δηλώσει ότι κάθε πατρίδα είναι και πατέρας και μητέρα για κάθε άνθρωπο όπου γης! Στο «και πέντε» μιας νέας εθνικής καταστροφής επιβάλλεται να κάνουμε προσκλητήριο για εθνική και θρησκευτική αυτοσυνειδησία, κατά την προφητική πρόταση του αλησμόνητου Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου! «Όπισθεν ολοταχώς», λοιπόν, στις μεγάλες και διαχρονικές αξίες!
Ο Σύρου Δωρόθεος
|